Alle kunstenaars die je in deze tentoonstelling tegenkomt – van Rembrandt tot hedendaagse makers – hebben twee dingen gemeen: ze werken op papier en experimenteren erop los. Door verschillende technieken en materialen uit te proberen, ontdekken ze steeds iets nieuws. En ze benaderen hetzelfde thema telkens weer met een frisse blik. Dankzij deze experimenten verdiepen ze hun vakmanschap tot meesterschap. Ontdek meer dan 80 kunstwerken uit de collectie van Museum Rembrandthuis van o.a. Rembrandt, Hercules Segers, Geertruydt Roghman, Willem den Ouden, Glenn Brown en Guy Vording.
Ga zelf aan de slag! Midden in deze tentoonstelling kun je zelf een tekening maken. Probeer verschillende papiersoorten en tekenmaterialen uit. Net als de kunstenaars om je heen – stuk voor stuk een inspiratiebron.
Experiment met bomen
Als Rembrandt een motto had, dan was het wel ‘naer ‘t leven’ werken. Dus goed kijken hoe de dingen eruitzien. Zo kon hij heel overtuigend de bomen bij een rijtje boerenhuizen verbeelden, met een heel knoestige boomstam op de voorgrond. Maar Rembrandt was zeker niet de enige met een sterk observatievermogen. In de tentoonstelling zie je prenten van kunstenaars van de 17de tot de 20ste eeuw, die allemaal een eigen draai aan hetzelfde onderwerp hebben gegeven. Op elke prent zie je een boom, en toch is het nooit dezelfde.
Experiment met Rembrandt
Tronies waren heel populair in de 17de eeuw. Het zijn portretten van modellen die een type of emotie uitbeelden. Rembrandt was meesterlijk in het maken van tronies. Hier hangen er twee. De hedendaagse kunstenaar Glenn Brown (1966) nam Rembrandts tronies als basis voor zijn eigen serie. Op zijn iPad vervormde hij Rembrandts kunstwerken tot een woest lijnenspel. Vervolgens maakte hij van de nieuwe tronie een ets. Tot slot legde hij twee etsen over elkaar en maakte hij de afdrukken die je in de tentoonstelling ziet.
Experiment met lijnen
Willem den Ouden (1928-2025) woonde meer dan 50 jaar aan de rivier de Waal. Bijna dagelijks bestudeerde hij het landschap. Hij keek hoe hij de atmosfeer van de rivier kon vangen. Met slechts enkele lijnen ving hij het stromende water, de reflecties van wolken en laaghangende mistflarden. Hij drukte zijn litho’s af op dun Chinees papier dat geplakt is op een stevig blad papier. Daar is een Franse term voor: chine collé. Door deze techniek bobbelt het papier een beetje, met een zinderend effect.
Experiment met zwart
Rembrandt speelde vaak met de effecten van licht en donker. Niet alleen in zijn schilderijen, maar ook in zijn prenten. Dat is extra moeilijk, want om een prent heel donker te maken, moet je heel veel krassen in de plaat. De uitdaging zit in het behouden van nuances, zodat er in het donker alsnog iets te zien valt. Kunstenaars na Rembrandt experimenteren hier ook mee: wat laat je zien, en wat laat je opgaan in het zwart?
