Museum Het Rembrandthuis | Zelfportretten

Home > Collectie > Grafisch werk > Zelfportretten

Zelfportretten

Rembrandt maakte een uitzonderlijke reeks van 32 zelfportretten. Het grootste deel ontstond in de jaren 1628-1630. Rembrandt woonde toen nog in Leiden. Het formaat van deze prenten is klein. Ze vertonen meestal alleen de kop. Maar soms is ook een deel van het bovenlichaam te zien. Met deze vroege zelfportretten oefende Rembrandt zich in het weergeven van gelaatsuitdrukkingen. Hij trok allerlei gezichten voor de spiegel. Het resultaat legde hij vast op de etsplaat. Zo leerde hij stemmingen en emoties weer te geven. Ook bestudeerde hij in deze etsen de lichtval op zijn gezicht. De kennis die hiermee opdeed gebruikte hij voor de figuren in grotere composities. In 1631 vestigt Rembrandt zich in Amsterdam. Hij is dan al een beroemd kunstenaar Zijn succes wordt in zijn zelfportretten weerspiegeld In 1639 portretteert hij zichzelf als een edelman, die de beschouwer zelfbewust aankijkt. De pose is ontleend aan Titiaans beroemde portret van Ariosto. Voor andere zelfportretten doste hij zich uit in kostbare kostuums met exotische accessoires, waarvan hij er vele bezat. Na 1640 worden Rembrandts portretten soberder. Zijn laatste zelfportret dateert uit 1648. Hij is dan 42 jaar.

Zelfportret met verwarde haren
1631
Ets, staat I (B 8)

Zelfportret, fronsend
1630
Ets, staat III (B 10)

Zelfportret met bontmuts
1631
Ets, enige staat (B 16)

Zelfportret met muts, grijnzend
1630
Ets, staat V (B 316)

Zelfportret met verbaasde blik
1630
Ets, enige staat (B 320)

Zelfportret met opgeheven sabel
1634
Ets en droge naald; staat II (B 18)

Zelfportret met Saskia
1636
Ets, staat III (B 19)

Zelfportret, leunend op een balustrade
1639
Ets en droge naald, staat II (B 21)

Zelfportret, schetsend bij het raam
1648
Ets, droge naald en burijn; staat V (B 22)