In Geen categorie

Rembrandt was niet alleen een gevierd kunstenaar en leermeester, hij was ook een groot verzamelaar van kunst en allerlei inspirerende objecten. Deze bewaarde hij in een speciaal daarvoor ingerichte kamer in zijn huis: de Kunstcaemer. Elke week lichten wij een object uit deze schatkamer uit. Deze week: Rembrandts collectie kunstboeken.

Het is opvallend dat in Rembrandts kunstkamer een gevarieerde bibliotheek ontbrak;  deze bestond uit niet meer dan een klein rijtje boeken. Prenten en tekeningen bezat hij daarentegen in groten getale en deze waren goed geordend. In zijn inventaris uit 1656 omvat de rubriek kunstboeken een kleine 70 albums met papierkunst: 34 albums met uitsluitend grafiek, 32 met tekeningen en drie met prenten en tekeningen.

Het grootste gedeelte van de bladen was op kunstenaar gerangschikt en de rest op onderwerpen als landschap, architectuur, kostuum, portret en Turkse gebouwen en zeden. Deze ordening wijst niet op het gebruik van de papierkunstverzameling als een informatie opzoeksysteem. Dan zou men eerder een indeling verwachten naar geschiedenis en geografie en daarbinnen naar landen, streken en steden, of onderafdelingen met portretten van beroemde staatslieden, militairen of geleerden. Het ging Rembrandt er kennelijk in eerste plaats om het werk van een aantal bewonderde kunstenaars binnen handbereik te hebben.

De papiercollectie moet niet slechts in kwantitatief opzicht, maar ook kwalitatief grote betekenis hebben gehad. Kwalificaties als ‘seer kostelijck’ en ‘seer schoon’ duiden daarop. Een enkele keer wordt vermeld dat een album alle prenten van een bepaalde kunstenaar bevatte, of bijna alle. Tot de verzameling behoorden ook zeldzaamheden als een album met proefdrukken van prenten van Rubens en Jacob Jordaens. Wat opvalt is het – op enkele uitzonderingen na –ontbreken van eigentijdse kunstenaars op. Rembrandts eigen tekeningen waren opgeborgen in afzonderlijke mappen met naaktfiguren, landschappen en dierstudies.

Recente berichten

Geef een reactie